Nee, echt niet

Tijdens een stilte retraîte, afgelopen voorjaar, stonden er in de eetzaal op de koelvitrine nonchalant twee plastic houders met in allebei een bedrukt A4’tje.

Terwijl ik in de rij stond om eten op te scheppen, viel mijn oog op één ervan. Ik begon het te lezen, want ik stond daar toch maar letterlijk en figuurlijk stil te staan en werd als het ware erin gezogen. Ohhh, wat een prachtige tekst. En wat paste het bij het thema waar ik op dat moment mee bezig was: gelijkwaardigheid.

Ik ben dan toch weer verbaasd over de toevalligheid, dat dit daar zo stond. Alhoewel “toeval bestaat toch niet” 🤔? Maar deze viel me toch echt toe. Toe-val, toe-viel (😉zie vorige blog). Of was de tijd voor mij gewoon ‘rijp’ om het te kúnnen zien?

Net als mijn dochter toen ze 4 was. Een bekende van ons was zwanger en zij vroeg zich af hoe zo’n baby’tje dan uit die buik kon komen. Met mijn allerbeste pedagogische vermogen, legde ik het omfloerst uit. “Nee, echt niet, mama”, zei ze verbaasd. Ze was er duidelijk nog niet klaar voor om deze informatie tot zich te nemen. Toen ze echter 6 was, werd ik zelf zwanger en weer dezelfde vraag. Haar reactie:”oh ja” terwijl ze een beetje naar me toe boog alsof ze het dan beter kon zien. Soms komt iets te vroeg op je pad en ben je er nog niet klaar voor. ‘Leg’ het dan maar even opzij; komt het vanzelf wel weer langs. Op dezelfde manier of in een andere verpakking 💝. Ik sluit bij dit artikel 1 van de 2 A4’tjes; houden jullie die andere nog tegoed. Moraal van dit verhaal: als de tekst jou net als mij aan spreekt? Fijn. Zoniet, dan mag je het even weg leggen. En als jij ook een thema hebt ontdekt, kunnen we er samen naar kijken. Tot gauw?

Plaats een reactie