Kijken zonder zien

Wat maakt nou dat we geïnspireerd raken om ook te gaan doen wat die ander doet? En waarom inspireert die ene persoon jou op dat moment wel en een ander helemaal niet?

Je herkent het wel, moed-doorzettingsvermogen-vriendelijkheid-wijsheid. Het kan die ene juf zijn of je buurman of op grotere schaal een Boeddha of Jezus. Welke leermeester jij op dat moment maar toelaat. Daar zit allemaal beweging in, want als jij als student klaar bent voor een nieuwe ontwikkeling, verschijnt de meester. En in die beweging zit het antwoord verscholen: het heeft met energie te maken.

Lijkt een onverwachte invalshoek, maar is echt waar. Op het moment dat het gebeurt, vraagt het van jou om stappen te zetten. Je mag het in een bij jou passende vorm tot expressie gaan brengen. Is dat niet heerlijk? Ik weet nog goed wie mijn inspirators waren en achteraf gezien kan ik concluderen, dat het voor mij altijd op het vlak van mens en liefde voor elkaar, te maken heeft. Fijne collega’s waar je net de juiste vraag aan stelt en die dan een mooie levensfilosofie met je delen, waar je helemaal door gecharmeerd bent om het ook te gaan proberen of in ieder geval erover te lezen. En dankzij internet kan het ook net die spreker zijn, die via jouw ‘cookies’ op You Tube klaar staat ;). Maar het kan ook een sportman/vrouw zijn, als jouw passie meer op het fysieke vlak ligt. Het heeft met jouw voorkeur vanuit je ware beste zelf te maken.

We reageren op onze mentoren, omdat ze kwaliteiten in onszelf aanspreken; die al in ons aanwezig zijn. En hoe kom je erachter wat jouw kwaliteiten zijn? Een mooie manier is om op je gevoelslaag te gaan ‘kijken’. Waar droomde je van als kind? Wat deed je het liefste? Als morgen iets gelukt zou zijn, wat is dat dan? Welke kwaliteit vraagt dat van jou? En om het nog een beetje spannender te maken, kan meditatie hier goed bij helpen.

Volgens de stroom van energie functioneert een mens overdag het beste als hij +/- 1,5 uur actief is en dan weer 1,5 uur rust. In veel beroepen is dat niet maakbaar, maar kijk vooral bij jezelf waar die ruimte wel zit. Ik heb een hele fijne vorm van mediteren geleerd tijdens een workshop van Jan Geurtz**. Het komt uit de Dzogchen filosofie en het is zó simpel, dat je het zelfs in de rij bij de kassa kunt doen. Waar veel meditaties je doen afdwalen naar to-do-lijstjes is deze om te beginnen al met je ogen open. Begin met 5 minuutjes op een stille plek, waar je even niet gestoord kan worden. Spreek dit vooral af met je huisgenoten en hang een ‘don’t disturb‘ aan je deur. Waar veel mensen denken, dat je aan niks mag denken…, is dat onbegonnen werk. Gedachten komen en gaan, dat is een natuurwet. Wat je wel kunt doen is met je open ogen -schuin voor je- ergens naar kijken, en vooral de ogen laten bewegen over het object. Anders gaan je ogen tranen en dat is een reden om te stoppen. Hiermee heeft het ego iets te doen en kun jij je lekker richten op een fijne ademhaling of weer even bewust kijken naar het object. Begin dus met 5 minuutjes en als het fijn voelt, verhoog je het met een paar minuten per dag, tot max. 20. Het is eigenlijk kijken zonder zien.

**Jan Geurtz, Nederlandse schrijver, vooral geïnspireerd door het boeddhisme.

Hieronder een linkje naar een guilty pleasure van mij…ja, ik beken…kijken zonder zien…ik vind het zó mooi. Maar dan zonder de luide uiteinde :).

Mocht je met mij samen willen onderzoeken wat jouw kwaliteiten zijn, dan ontmoet ik je graag! Tot gauw?

Hartelijke groeten,
Caroline

Plaats een reactie