In plaats van

“Kom op joh”, “sterk zijn”. Veel mannen leerden al jong, dat ze zich groot moesten houden. Tranen slik je in en problemen los je zelf op. “Emoties zijn er om weg te duwen”. Een credo, dat bij mannen vaak ook in hun volwassen leven blijft echoën. Mannen zijn eerder geneigd op hun eilandje te gaan zitten. Dat is op zich prima, totdat de omgeving er last van begint te krijgen.
Waar de verkering begint met hartjes en lieve woordjes, worden de partners na verloop van tijd steeds onbereikbaarder. Vorig jaar in mijn praktijk een moedige vrouw gecoacht, die en passant liet vallen, dat ze met haar vriend in relatietherapie zit. Ik wilde niet teveel in dat veld gaan onderzoeken, maar waar deze vrouw tegenaan liep, bleek al gauw met de overtuigingen uit haar eigen jeugd en van die van haar partner te maken te hebben. 
Als klein jongetje kreeg hij voor alles wat hij deed een compliment, waardoor hij de overtuiging had, dat alles wat hij aanraakte in goud zou veranderen. Hij leefde helemaal naar de verwachtingen van zijn ouders. Een gevolg hiervan is, dat de man nooit zelf vanuit zijn essentie heeft hoeven bedenken wat voor hem belangrijk was. Waardoor het herkennen van je gevoel best een dingetje wordt. Deze vorm van ‘schijnveiligheid’, kan ervoor zorgen dat je die altijd in je omgeving blijft zoeken. En als je partner of andere externe partijen dat niet waarmaken, ga je hen veroordelen. Een vorm van superieur gedrag. Met dramatische, en vaak schijnbaar onoverkomelijke gevolgen van dien.  Dat leidt tot depressie, scheidingen, verslaafd zijn, obsessief bezig zijn met 1 ding waar je goed in bent, slapeloosheid of niet goed voor je lichaam willen zorgen door bv gezond te eten of sporten. Al dit lijden is terug te brengen naar een tekort aan zelf-liefde; niet je gevoelslaag een stem durven geven. En deze stem is juist zo cruciaal in het vormen van je identiteit. Durf je te voelen wat jouw behoefte is of laat je dat vooral bepalen door je ego en de aangeleerde sociale regels? Deze mannen-vorm van lijden hoeft niet.


Maar wat zet je in de plaats van dit aangeleerde credo? 
Ik denk dat bijna iedereen wel bekend is met de term ‘loslaten’. Stel dat, de overtuiging die je wilt laten gaan, ook daadwerkelijk oplost. Wat zet je daar dan voor in de plaats? Anders pikt die overtuiging weer net zo snel die net vrij gekomen ruimte in. En daar zit de crux. De nieuwe zelflievende overtuiging, kan alleen bepaald worden door te luisteren naar je gevoel. Waar word ik nou blij van, wat ontroert me, wat voor moois uit mezelf gun ik mijn partner te laten zien, wat wil jij.nu?


Wat zou ik graag in gesprek gaan met haar vriend; ik vermoed dat relatietherapie dan helemaal niet meer nodig is. 
Als bijlage de eerder beloofde tekst over dat alles omvattende loslaten. https://watwiljijnu.nl/wp-content/uploads/2020/01/ik-hoef-niet-te-weten-3.pdf

HARTELIJKE GROETEN, CAROLINE

Plaats een reactie